Inmiddels ben ik 194 dagen ondernemer en liep van de week op een evenement van de metropool regio Amsterdam. Ik had een kaartje om met daarop mijn eigen en mijn bedrijfsnaam.
Net als veel andere mensen heb ook ik wel eens last van het oplichtersyndroom. Helemaal als er dan iemand op je afkomt en vraagt wat je doet. Eigenlijk zou je in een mooie volzin moeten uitleggen wie je bent en welke meerwaarde je biedt voor je klanten. Ik echter verzand nog wel eens in wollige en nietszeggende woorden. Gelukkig baart oefening kunst (en ik oefen!). Vanuit de organisatie van het evenement kregen we de opdracht minimaal 1 nieuw iemand de hand te schudden. Iedereen die er wat verloren bijliep, begroette ik met de zin: ‘En heb jij je quota al gehaald of zullen we kennismaken?’
Er waren leuke mensen die middag. Een kundige onderzoeker van de Universiteit, een luide ICT-ondernemer, een bescheiden ambtenaar (UI Developer), een zelfverzekerde vastgoedondernemer en een enthousiaste directeur verkoop van zonnepanelen.
Ik heb geleerd over de uitdagingen op de arbeidsmarkt en wat het begrip brede welvaart inhoud, over een nieuw authenticatie systeem om in te loggen in een app waarbij je zo min mogelijk data deelt, over waarom je huizen niet 3d moet printen maar dat modulair bouwen de toekomst heeft. Waarom sommige buurten in Amsterdam liever een oranje dan een zwart zonnepaneel op het dak zien liggen en dat architecten ze soms het liefst op de gevel zien. Last but not least dat ik in een kamer zat vol mensen waar we ‘de oorlog niet mee gaan winnen. Veel praten en niets doen’, aldus de ICT-ondernemer.
Toen ik thuis kwam vroeg mijn vrouw: ‘en denk je dat dit een opdracht oplevert?’ Ik zei: ‘daarvoor was ik er niet, maar het was wel heel erg interessant en ik heb veel geleerd.’ De dag daarop stapte ik de auto in om samen met twee ondernemers een podcast op te nemen over netwerken als ondernemer en waarom dit belangrijk is.
Word vervolgd!
