Presentatie in een Portugees ‘Godshuis’

SeminarioFidestra, een Portugese christelijk democratische organisatie hield van 30 november tot 6 december een congres in Porto. Het CNV was uitgenodigd om iets te komen vertellen over de plaats van marketing in de organisatie.

Eén van de grootste nadelen van vliegen, is het wachten. Eerst op Schiphol, daarna in Zurich en later in Porto. Nadat ik aangekomen was in mijn hotel ging ik daarom, om de tijd te doden, op onderzoek uit. Ik raakte aan de praat met één van de onderhoudsmensen en vroeg hem waar ik was. Het hotel had Oost Europese trekjes, lange en slecht verlichte gangen, vreemde tegels aan de wand en sober ingerichte kamers. Zijn antwoord was: ‘Je bent in een Godshuis’. Pas toen begreep ik de naam van mijn ‘hotel’: ‘Seminario’. Dit was geen hotel, maar een seminarium, een opleidingslocatie voor toekomstige priesters.

‘jonge’ mensen

Toen ik de uitnodiging accepteerde ging het om een presentatie van drie kwartier in het Nederlands. Na wat heen en weer gebel, werd het een seminar van 9.00 tot 13.00 uur in het Engels. Inclusief 3 casussen voor de deelnemers. Het ging om ongeveer 25 jonge mensen (2 van geest, de rest fysiek) vanuit heel Europa. Wat hen bond was de christelijk democratische beweging.

‘Reinvent yourself’

Uiteindelijk begon om half tien ’s ochtends de presentatie. Een korte uitleg over de geschiedenis en de sociale doelen van het CNV en daarna door naar marketing. Het thema was ‘reinvent yourself’. Nieuwe tijden vragen om een nieuwe vakbond en in de casussen mochten de deelnemers nadenken over wat beter of anders kon. De drie casussen gingen over: ‘het nieuwe actievoeren’, ‘vakbond 2.0’. en ‘wij voor mij’. De uitkomsten van de onderlinge discussies werden aan het eind van de ochtend gepresenteerd en becommentarieerd. Een aantal tips van de jongeren waren: sterk leiderschap dat echt weet wat er op de werkvloer speelt en waarmee jongeren zich kunnen identificeren. Kom online waar je doelgroep komt en maak dit een onderdeel van je reguliere werkzaamheden. Maak van solidariteit een persoonlijk verhaal, zodat het daarmee herkenbaar wordt.

Zoals bij de alle conferenties vinden de meest interessante gesprekken plaats tijdens de onofficiële gedeeltes. Over de spanning tussen het verlenen van diensten en het een onderdeel worden van een machtsblok. Over Berlusconi en de verdeeldheid op links in Italië en over Christen democratie in het algemeen. Tijdens dit laatste gesprek was de conclusie dat het mooi is dat je elkaar vindt op thema’s terwijl je zo ver van elkaar vandaan leeft. Beter kan ik mijn ervaringen in Porto niet samenvatten.

Hersenen vliegen in het rond…

flyingVan vliegen word ik altijd extreem religieus. Vooral op een dag als vandaag als ik twee keer opstijg en land. Ik ben op weg naar Porto, maar wacht op het vliegveld van Zurich op mijn aansluitende vlucht.

Ik heb er al wel vaker over geschreven, maar ik heb voor de mensen om mij heen een nogal vervelende afwijking, namelijk mijn voorkeur voor Radio 1. Om twaalf uur ’s nachts begint het programma ‘Casa Luna’, het huis van de maan. Een paar weken geleden lag ik te luisteren naar een neuro wetenschapper. Religie en vooral de religieuze ervaringen waren volgens hem neurologisch te verklaren. Iets met stofjes die een bepaalt deel van onze hersenen activeren.

Ik schaar mijzelf niet onder de categorie mensen met vliegangst, maar ik vlieg te weinig om comfortabel te zitten. Als ik erover nadenk dan ben ik in een vliegtuig net als ‘Luitenant Dan’ uit de film ‘Forrest Gump’. Als hij en Forrest in een zware storm terechtkomen, schreeuwt hij het uit naar God, maar sluit uiteindelijk vrede met hem. Zo’n zelfde uitwerking heeft vliegen op mij. In een omgeving waar ik nergens invloed op heb, bepaalt het mij weer even bij mijn nietige zijn. Op een of andere manier plaatst het alles in perspectief. Uiteraard pas nadat ik even heel hard heb geschreeuwd.

Zo meteen het vliegtuig in richting Porto. Ik weet zeker dat vandaag in ieder geval één deel van mijn hersenen overuren maakt.