In de woestijn

desertDe afgelopen vier weken had ik vakantie. De vakantiebestemming was Zuid-Limburg, maar behalve daar ben ik deze vakantie ook op bezoek geweest in de woestijn.

Niet in Egypte, Turkije of een andere exotische bestemming, maar in het leven van alledag. Ik moet eerst even het een en ander uitleggen, anders begrijp je het misschien niet. Vandaag werd er in de kerk van Nazareners in Amersfoort gepreekt over het onderwerp ‘de woestijn’. Onder andere een geestelijke toestand van twijfel over de fundamenten van je geloof. Als dat de geestelijke woestijn is dan ben ik daar de afgelopen periode geweest. Ik heb veel getwijfeld over wat ik dacht te geloven, maar vandaag komt de boel weer een beetje in perspectief te staan.

Niet alleen door de preek, maar ook door een artikel van Boele P. Ytsma Sinds een aantal maanden volg ik Boele via zijn Twitter. Hij is pastor en schrijft boeken en weblogs (zoekendgeloven.nl). Ik las een door Boele getwittert artikel op relirel dat doorlinkte naar een artikel van Boele wat hij schreef als voorbereiding op een debat met Klaas Hendrikse (de atheïstische dominee) tijdens Flevo. De boodschap was net als de preek van vanmorgen dat twijfel (de woestijn) een noodzaak is voor groei en het besef dat God meer is dan wij ons kunnen beseffen.

Soms merk ik dat ik weer teveel probeer te geloven in een God die voor mij te verklaren is. De teddybeer, de wraakzuchtige God uit het oude testament. Emoties die ik begrijp, gebeurtenissen die ik kan rijmen met wat ik om mij heen zie gebeuren. Ik verlies het perspectief en de ratio komt centraal te staan. Mijn twijfel (woestijn) komt voort uit mijn arrogantie dat ik het moet begrijpen om het te kunnen geloven. Terwijl als ik terug kijk op mijn leven het juist de verwondering is (zo mooi beschreven door de filosoof Kierkegaard) die ervoor zorgde dat ik echt begon te geloven in God. Niet om een antwoord te geven op de vraag waarom ik leefde, maar uit een diep ontzag en de zekerheid dat er zoveel meer is dan alleen datgene wat ik met mijn zintuigen kan bevatten.

En als de woestijn mij, zoals nu, helpt dat weer even te beseffen dan moet ik er misschien nog in blijven…