Evaluatie…

Papa en Anne-Roos
Papa en Anne-Roos

Laat ik de voorgaande 27 jaar, maar overslaan en meteen doorstappen naar de afgelopen acht maanden. Samen met Joyce ben ik net terug van een vakantie in Zuid-Limburg. Heerlijk genoten van elkaar en van onze kleine spruit. Zo’n week merk je ook wat er de afgelopen maanden veranderd is. Uitslapen is er alleen bij omdat wij daar duidelijke afspraken over hebben gemaakt en in plaats van 7 heb ik maar 1 boek gelezen. Toch is dat allemaal maar ‘peanuts’. Het beloofd weinig goeds voor de toekomst, maar als Anne-Roos naar papa lacht dan is hij als was in haar handen. Ik heb volgens mij nog nooit zulke belachelijke geluidjes uitgeslagen en/of zulke gekke bekken getrokken en dat alleen maar om haar te laten lachen. Van een klein drolletje mens is Anne-Roos uitgegroeid tot een klein persoontje met een eigen willetje. De evaluatie valt dan ook positief uit. En ik ben er dankbaar voor als ik mij bedenkt dat zij er de rest van mijn leven zal zijn.

Op naar de volgende 28 jaar!