God is ambitieus

ambitionMijn voornemen was om te stoppen met God menselijke eigenschappen aan te meten, maar bepaalde dingen kan ik niet onder stoelen of banken steken. Zo ben ik er van overtuigd dat God ambitie heeft.

Er wordt wel een gezegd dat wij, omdat wij voortkomen uit God, dezelfde eigenschappen hebben als Hij. Ambitie als een onderdeel van ons mens zijn. Ik voel een verantwoordelijkheid het beste uit mijzelf te halen. Ambitie die vooral op mijzelf gericht is. De laatste tijd vraag ik mij wel eens af hoe die ambitie in verhouding staat tot mijn geloof. De basis van het Christelijk geloof ligt in de vrijheid om te kiezen. Ik ben ervan overtuigd dat ik geen marionet ben, maar ik geloof ook dat God een plan met mij heeft. Vraag is dus of er ondanks/dankzij mijn ambitie voldoende ruimte is voor dat plan. Online vond ik het een en ander over dit onderwerp. Het gaat dan vaak om het begrip ‘gezonde ambitie’. Een ambitie waarbij je beseft dat ook die honger voorkomt uit het verlangen te doen wat God van je vraagt. Het perspectief wordt dan: Jezus heeft zijn leven gegeven om deze wereld te redden. Waarom nemen wij genoegen met minder?

Nog genoeg om over na te denken. Word vast vervolgd.

PS: sneller dan verwacht, kwam een mooi stuk tegen van de Paul (broer van de schrijver Henry) Nouwen. Titel: tussen ambitie en God. Mooi van die online cadeautjes.

Hi have you met TED?

ted_logoWie de Amerikaanse serie ‘How I met your Mother’ wel eens heeft gezien, kent de bovenstaande vraag wel. De truc is om een meisje op haar schouder te tikken net op het moment dat een vriend (in mijn geval broertje) langskomt en het meisje te vragen of zij al wel eens met hem heeft kennisgemaakt. Flauw? Misschien, maar daarom niet minder grappig. Ik heb echter een echte TED ontdekt die ik aan jullie voor wil stellen, namelijk TED.com.

TED.com is een website waarop je verschillende AV-presentaties kunt terugvinden. TED staat voor: Technology, Entertainment, Design. De onderwerpen die behandeld worden gaan echter verder dan dat. Voor meer informatie over de non profit organisatie die er achter zit kun je terecht op wikipedia.

Op TED.com vind je de meest uiteenlopende interessante mensen die praten over interessante onderwerpen. Mijn eerste kennismaking met TED? Ik heb geen idee meer, maar als je eens een uurtje over hebt dan raad ik je aan eens te gaan kijken, er zit altijd wel iets bij wat interessant genoeg is. Hier vind je een link naar de meest populaire ‘talks’.

In de woestijn

desertDe afgelopen vier weken had ik vakantie. De vakantiebestemming was Zuid-Limburg, maar behalve daar ben ik deze vakantie ook op bezoek geweest in de woestijn.

Niet in Egypte, Turkije of een andere exotische bestemming, maar in het leven van alledag. Ik moet eerst even het een en ander uitleggen, anders begrijp je het misschien niet. Vandaag werd er in de kerk van Nazareners in Amersfoort gepreekt over het onderwerp ‘de woestijn’. Onder andere een geestelijke toestand van twijfel over de fundamenten van je geloof. Als dat de geestelijke woestijn is dan ben ik daar de afgelopen periode geweest. Ik heb veel getwijfeld over wat ik dacht te geloven, maar vandaag komt de boel weer een beetje in perspectief te staan.

Niet alleen door de preek, maar ook door een artikel van Boele P. Ytsma Sinds een aantal maanden volg ik Boele via zijn Twitter. Hij is pastor en schrijft boeken en weblogs (zoekendgeloven.nl). Ik las een door Boele getwittert artikel op relirel dat doorlinkte naar een artikel van Boele wat hij schreef als voorbereiding op een debat met Klaas Hendrikse (de atheïstische dominee) tijdens Flevo. De boodschap was net als de preek van vanmorgen dat twijfel (de woestijn) een noodzaak is voor groei en het besef dat God meer is dan wij ons kunnen beseffen.

Soms merk ik dat ik weer teveel probeer te geloven in een God die voor mij te verklaren is. De teddybeer, de wraakzuchtige God uit het oude testament. Emoties die ik begrijp, gebeurtenissen die ik kan rijmen met wat ik om mij heen zie gebeuren. Ik verlies het perspectief en de ratio komt centraal te staan. Mijn twijfel (woestijn) komt voort uit mijn arrogantie dat ik het moet begrijpen om het te kunnen geloven. Terwijl als ik terug kijk op mijn leven het juist de verwondering is (zo mooi beschreven door de filosoof Kierkegaard) die ervoor zorgde dat ik echt begon te geloven in God. Niet om een antwoord te geven op de vraag waarom ik leefde, maar uit een diep ontzag en de zekerheid dat er zoveel meer is dan alleen datgene wat ik met mijn zintuigen kan bevatten.

En als de woestijn mij, zoals nu, helpt dat weer even te beseffen dan moet ik er misschien nog in blijven…

Oncomfortabel

TribesIn het boek: ‘Tribes, we need you to leed us.’ Las ik op pagina 47 het volgende over leiderschap:

Leiderschap is schaars omdat weinig mensen bereidt zijn het oncomfortabele te ondergaan wat het leiden nu eenmaal met zich meebrengt. Deze schaarsheid maakt leiders waardevol. Als iedereen altijd probeert te leiden, gebeurt er weinig. Het oncomfortabele van leiderschap zorgt ervoor dat leiders invloed kunnen uitoefenen en zorgt ervoor dat het de moeite waard is. Met andere woorden als iedereen het kon, dan deden zij het en was het niets waard.

  • Het is oncomfortabel om voor een groep vreemden te staan.
  • Het is oncomfortabel een idee te lanceren wat misschien niet werkt.
  • Het is oncomfortabel om de bestaande situatie niet te accepteren.
  • Het is oncomfortabel om de aandrang om te settelen te weerstaan.

Wanneer je het oncomfortabele hebt gevonden, dan heb je de plaats gevonden waar een leider nodig is. Voel jij je niet oncomfortabel in je rol als leider, dan betekent het dat je vrijwel zeker niet werkt naar je volle vermogen.

Iets om de komende periode eens over na te denken…

PS: Bekijk hier een filmpje van Seth Godin over leiderschap.

Evaluatie…

Papa en Anne-Roos
Papa en Anne-Roos

Laat ik de voorgaande 27 jaar, maar overslaan en meteen doorstappen naar de afgelopen acht maanden. Samen met Joyce ben ik net terug van een vakantie in Zuid-Limburg. Heerlijk genoten van elkaar en van onze kleine spruit. Zo’n week merk je ook wat er de afgelopen maanden veranderd is. Uitslapen is er alleen bij omdat wij daar duidelijke afspraken over hebben gemaakt en in plaats van 7 heb ik maar 1 boek gelezen. Toch is dat allemaal maar ‘peanuts’. Het beloofd weinig goeds voor de toekomst, maar als Anne-Roos naar papa lacht dan is hij als was in haar handen. Ik heb volgens mij nog nooit zulke belachelijke geluidjes uitgeslagen en/of zulke gekke bekken getrokken en dat alleen maar om haar te laten lachen. Van een klein drolletje mens is Anne-Roos uitgegroeid tot een klein persoontje met een eigen willetje. De evaluatie valt dan ook positief uit. En ik ben er dankbaar voor als ik mij bedenkt dat zij er de rest van mijn leven zal zijn.

Op naar de volgende 28 jaar!

LDI?!

cnazsealLDI staat voor ‘leadership development initiative’. Een initiatief van de kerk van de Nazareners om jonge mensen met potentie te helpen zichzelf verder te ontwikkelen. Het traject duurt 2 jaar. Niet alleen, maar samen met je ‘medecursisten’ een coach. Het LDI-traject startte tijdens een weekend met inspirerende (kerk)leiders van over de hele wereld. Mensen met een passie voor hun werk en voor God. Inmiddels zijn wij al weer een aantal maanden, gesprekken met mijn coach en één gezamenlijke bijeenkomst verder. De onvermijdelijke vraag is dan: wat heeft het tot nu toe opgeleverd?

Ik kan mij nog goed herinneren dat ik tijdens mijn opleiding communicatie aan een van mijn docenten vroeg wat ik hier nu eigenlijk leerde. Al met al vond ik het allemaal redelijk voor de hand liggend. Mijn docent legde aan mij uit dat een opleiding bij moet dragen aan het ontwikkelen van een visie, een bril waardoor je naar de wereld kijkt. Voor het ontwikkelen van leiderschap geldt hetzelfde. Het weekend, maar ook de gesprekken met mijn coach hebben mij weer een andere bril gegeven. Wat is leiderschap en hoe vullen mijn baas, figuren uit de bijbel, maar ook de mensen bij mij in de kerk leiderschap in? Vragen waar ik mee bezig ben en die helpen om mijn eigen visie op het zijn van een leider verder te ontwikkelen.

Ik ben thuis, op mijn werk, maar ook in de kerk dezelfde persoon. Het ontwikkelen van een bepaalt talent heeft dan ook vooral te maken met de ontwikkeling die ik als persoon doormaak. Om antwoord te geven op de vraag wat het heeft opgeleverd wil ik dan ook vooral naar mijzelf kijken en dat is lastig. Mijn grootste uitdaging voor de komende weken en maanden blijft om de basis te onderhouden. Mijn relatie met God centraal te stellen om zo thuis, op mijn werk en in de kerk te doen wat hij van mij vraagt.

Over mijn zoektocht ben ik van plan regelmatig iets te publiceren op jasperwerkt.nl.

Wat doe jij met ‘die’ zwerver?

Het Landelijk Netwerk voor Christelijke Politieambtenaren (LNCP) zoekt verbinding met collega’s. Tijd om eens kennis te maken.

Het LNCP zoekt verbinding tussen het geloof en hun werk.
Een rode tas, een zwarte en een bruine jas. Met die omschrijving is elkaar vinden op station Utrecht een stuk makkelijker. Samen met LNCP-bestuursleden Bart en Martijn zoek ik daarna een geschikte plek om, onder het genot van een kop koffie, nader kennis te maken.

Relatie geloof en werk
Eerlijkheid, verslaving(szorg), oog voor de ander, maar ook geweld en traumaverwerking zijn thema’s waarmee het LNCP al eerder aan de slag ging. “Mijn passie is het leggen van de relatie tussen mijn geloof en mijn werk”, vertelt LNCP-voorzitter Bart Spierenburg. “Dit overkoepelende thema vertalen wij als netwerk naar twee bijeenkomsten per jaar, de zogenoemde ‘Dien(d)ersdagen’. Daarnaast versturen wij een digitale nieuwsbrief aan de collega’s in ons netwerk en is er ruimte voor het delen van ervaringen op ons forum (www.lncp.nl), maar ook tijdens bijeenkomsten of persoonlijke ontmoetingen in de regio.”

Handelen vanuit je waarden
Het netwerk ging ooit van start als een ‘spin off’ van bijeenkomsten van christelijke collega’s. Inmiddels zijn 350 collega’s verspreid over het hele land lid van het netwerk. Bart: “We hebben een prachtig vak, maar ook een heel moeilijk vak. Iedere collega leeft en werkt vanuit zijn eigen pakket aan waarden en normen en stuit in de uitvoering van het dagelijks werk vast op dilemma’s. Mijn streven is dat met het aantrekken van het uniform Bart niet in de kast verdwijnt, maar dat ik op m’n werk echt mezelf kan zijn. Het is soms best lastig om op te boksen tegen vooroordelen. Al dan niet terecht bestaat er een beeld van dé hypocriete christen; op zondag in de kerk, maar op het werk… Ons netwerk wil vanuit onze christelijke overtuiging collega’s ondersteunen en motiveren om te staan voor waar ze in geloven. Niet door er alleen over te praten, maar vooral ook door er naar te leven.”

Dien(d)ersdagen
“Een goed voorbeeld van wat het netwerk doet, zijn de Dien(d)ersdagen”, vertelt Bart. “Twee keer per jaar komen wij bij elkaar en staan we stil bij actuele thema’s in het werkveld. Hoe ga jij om met de zwerver die al vijftig keer voor openbaar dronkenschap is binnengebracht en hoe zegt de bijbel dat je met zo’n persoon moet omgaan? Welke rol speelt het geloof in het verwerken van de vreselijke dingen die je soms voorbij ziet komen? Naast samen nadenken over hoe je praktisch christen kunt zijn op je werkplek, is het ook een mooie gelegenheid om pure vakkennis en informatie te delen met collega’s uit heel Nederland.”
Vlak voordat wij afscheid nemen, zegt Bart: “Het is belangrijk dat je elkaar scherp houdt en dingen doet vanuit waar je in gelooft. Wie je bent en wat je doet, moeten met elkaar in overeenstemming zijn. Het gaat er vooral om dat je echt kunt zijn wie je bent.”

Meer informatie?
Wil je meer weten over dit landelijke netwerk voor en door politiecollega’s? Kijk op www.lncp.nl of stuur een e-mail naar: [email protected]

Bovenstaand artikel is in augustus 2007 gepubliceerd in Politiebericht , het bondsmagazine van Politievakbond ACP

Visitekaartje tot profiel

Tien jaar geleden vonden collega’s het niet prettig om hun persoonlijke visitekaartje uit te delen. Tegenwoordig maken collega’s op internet een profiel aan met hun privé-foto’s en ervaringen.

‘Zo zie je wat er in tien jaar verandert’, vertelt Jos van Rijn. Hij is adviseur informatiebeveiliging in de regio Kennemerland. Van Rijn: ‘In mijn functie adviseer ik de korpsleiding over de veiligheid. Ook houd ik toezicht op het naleven van de verschillende veiligheidsprotocollen. Ik constateer dat weinig collega’s weten dat zij (soms onbewust) sporen achterlaten op het internet waardoor zij zichtbaar zijn voor onder andere criminelen.’

‘Effe googlen’
Regelmatig krijgen wij als vakbond collega’s aan de lijn die vinden dat zij, meer dan hun veiligheid dat toelaat, zichtbaar zijn als politieagent. Het gaat hierbij onder andere om de post die de werkgever stuurt aan hun huisadres, waar je uit kunt afleiden dat zij bij de politie werken. ‘Een jaar of tien geleden, met de introductie van de naam- en visitekaartjes speelde deze discussie politiebreed’, vertelt Van Rijn. ‘Toen gingen de eerste collega’s gewapend met naam- of visitekaartjes op bezoek in wijken of bij slachtoffers. Veel van hen moesten eraan wennen dat zij nu ‘zichtbaar’ van de politie waren. In die tien jaar is er veel veranderd. Internet en e-mail spelen zowel in ons privé-leven als tijdens ons werk een steeds belangrijkere rol. ‘Effe googlen’ en e-mailen doen wij thuis en op het werk. Je verstuurt werkmail via je privé-adres of privé-mail via de e-mail van je werk. Dat je door te internetten en te mailen bewust en onbewust gegevens achterlaat en dat dit wel eens schadelijk kan zijn voor jezelf en je korps, dat weten weinig collega’s.’

Internet onthoudt alles
Op bepaalde websites kun je nog steeds een kopie vinden van de ACP-website uit 1997. Via Google is ‘vergeten’ informatie met de juiste zoekopdracht toegankelijk. Van Rijn: ‘Plaats jij je gegevens morgen op internet en besluit jij over tien jaar te solliciteren voor het AT, dan is de informatie die jij morgen plaatst over tien jaar nog steeds te achterhalen. Foto’s, filmpjes, websites, persoonlijke pagina’s, niets verdwijnt definitief. Los van de bezwaren die jouw korps misschien heeft bij jouw activiteiten op internet, op den duur kunnen die zich ook tegen jezelf keren. Voor een werkgever die interesse heeft in jou als (potentiële) werknemer is het maar een kleine moeite om jouw naam, achternaam en misschien een zoekterm in de zoekmachine in te voeren. Even ‘googlen’ en misschien vindt hij wat meer achtergrondinformatie. Niet voor iedereen valt deze ‘webcheck’ even positief uit.’ Voorbeeld van een site waarop je bewust informatie kwijt kunt, is Hyves.nl. Een website waarop jij een pagina (profiel) kunt aanmaken, oude bekenden, vrienden en collega’s kunt zoeken en nieuwe mensen kunt ontmoeten. Op Hyves en andere profielsites, vind je ook veel politiemensen. Uit onderzoek blijkt dat op deze site 1881 collega’s herkenbaar actief zijn. Het gaat zelfs zover dat collega’s persoonlijke gegevens als naam en korps, maar ook foto’s, filmpjes en verhalen over (politie)werkzaamheden op de site plaatsen. Van Rijn: ‘Dit maakt collega’s kwetsbaar. In de krant las ik bijvoorbeeld dat politiemensen op deze manier makkelijker te chanteren zijn. Het is in ieder geval makkelijker misbruik maken van iemand die met naam en toenaam op internet staat.’ Ook media maken van deze profielsites gebruik. Dit doen zij ook bij het zoeken van informatie over slachtoffers, daders en verdachten. Zo was er in Alkmaar een verdachte van een mishandeling die uitliep op moord. Deze persoon had een profiel aangemaakt op Hyves.nl. Een groot landelijk dagblad plaatste zijn foto in de krant. Op internet was alles al over deze persoon bekend en werd hij al schuldig verklaard.

Zichtbaar op het web
‘Soms ben je zichtbaar op internet, zonder dat je zelf informatie deelt’, vertelt Van Rijn. ‘Iedereen die zich op internet begeeft, laat namelijk sporen achter in de vorm van een unieke code, een IP-adres. Zoekmachines als Google houden bij welk IP-adres welke informatie zoekt. Deze gegevens worden een onbeperkt aantal jaren bewaard… Ook criminelen investeren in het achterhalen van sporen op internet. Het is niet zo moeilijk om te registreren welke IP-adressen op jouw website kijken. Voor het achterhalen van deze informatie bestaan speciale programma’s en websites. Achterhalen of een IP-adres van een politiecomputer afkomstig is, is dus eenvoudig. Gebruik jij voor een opsporingsactie een politiecomputer, dan is het voor criminelen mogelijk om dit te achterhalen. Ook het versturen van e-mail van werk naar huis is niet veilig. Gelukkig is dat in de meeste korpsen verboden. Het is namelijk mogelijk een kopie van jouw e-mailbericht te onderscheppen. Zo komt die informatie op straat te liggen.’

Kennemerland
In de regio Kennemerland verbiedt men het plaatsen van privé-gegevens op internetsites niet. Ook is het gebruik van een politiecomputer tijdens een (recherche)onderzoek niet verboden. Korpsen zijn niet gelukkig als collega’s persoonlijke informatie op internet zetten, maar Van Rijn zegt dat verbieden geen zin heeft. ‘Het gaat erom dat een werknemer het eigen belang ziet. Tot nu toe hebben wij ons in de voorlichting vooral gericht op het gebruik van internet tijdens het werk. Daarnaast is het verboden om je e-mail te gebruiken om persoons- of politie gerelateerde informatie te versturen. Om collega’s te wijzen op de gevaren, starten wij in Kennemerland binnenkort met een
campagne.’

Hoe nu verder?
Stel je voor: je hebt al een account aangemaakt op een profielsite als Hyves.nl. Na het lezen van dit artikel besluit je dat je deze informatie wilt verwijderen. Wat kun je dan doen? Van Rijn: ‘In principe neem je hiervoor contact op met de websitebeheerder. Bij Hyves kun je òf je profiel aanpassen òf je profiel verwijderen. Het verwijderen van gegevens uit Google is moeilijker. Als het goed is verdwijnen je (oude) gegevens na verloop van tijd. Wil je dat Google de gegevens versneld uit het geheugen verwijdert, dan kun je hiervoor een verzoek indienen bij het bedrijf.’

Tips voor veilig digitaal werken

  1. Doe nooit (recherche)onderzoeken op internet via een computer die is aangesloten op het politienetwerk! Je laat bij de website die je bezoekt je visitekaartje achter als ‘politie’ en dat is direct af te lezen door anderen.
  2. Denk bij het overzetten van informatie op een computer binnen het politienetwerk aan het risico op virussen. Eén virus kan alle computers die zijn aangesloten op hetzelfde netwerk besmetten.
  3. Als je digitale informatie mee moet nemen ‘naar buiten’ (buiten een politielocatie) doe dat dan alleen op een specifiek beveiligde gegevens drager zoals een USB-stick of een laptop.
  4. Stuur géén gegevens die vallen onder de Wet Bescherming Persoonsgegevens via een e-mail naar een privé e-mailadres. Er blijven namelijk kopietjes achter op de mailserver. Een handige systeembeheerder kan op een simpele manier alle mails afkomstig van ‘.politie.nl’ doorsluizen.

Bovenstaand artikel is in augustus 2007 gepubliceerd in Politiebericht , het bondsmagazine van Politievakbond ACP