Leestip: Obama’s tweede boek

Een weekje vrij zorgt bij mij altijd voor een aanval van leeswoede. Zo ben ik begonnen aan het tweede boek van Barack Obama. Nederlandse titel: de herovering van de Amerikaanse droom.

 

 

 

 

Het eerste hoofdstuk van het boek gaat over de twee grootste politieke stromingen in de VS, namelijk: de democraten en de republikeinen. Een paar dagen geleden zag ik op TV een verontwaardigde McCain. Een vrouw in de zaal maakte Obama uit voor ‘die Arabier’. McCain sprak de vrouw toe en zei: ‘dit moet u niet doen, het gaat hier om een zeer gewaarde collega en een integer mens met wie ik het toevallig op een groot aantal punten fundamenteel oneens ben’. Nu zullen wij nooit helemaal zeker weten of die reactie voortkwam uit een overtuiging. Wat je wel kunt zeggen is dat de republikeinen de kiezers krijgen die zij zelf hebben ‘gemaakt’. Iedereen is het erover eens dat de verkiezingswinst van de republikeinen niet voortkwam uit het vergroten van het aantal kiezers, maar eerder te maken had met ‘negative campaigning’.
Wat de boodschap van Obama, ook weer in dit boek, zo aantrekkelijk maakt is de hoop die er uitspreekt. Het is knap dat Obama zijn boodschap terugbracht tot de slogan: ‘change’. Uit het boek blijkt zijn boodschap niet zo makkelijk als zijn slogan. Het beeld wat bij mij ontstaat is iemand die verder durft te kijken dan de dogma’s en de ‘oneliners’. Ook iemand die pragmatisch is en met zijn ogen gericht op de uiteindelijke oplossing ook kleine stapjes durft te zetten (denk aan Kopenhagen). In het eerste hoofdstuk spreekt Obama de hoop uit samen met de republikeinen te kunnen werken aan de beste oplossingen voor Amerika. In het tweede hoofdstuk gaat hij verder in op de waarden waar vanuit hij werkt en het verschil tussen waarden en ideologieën.
Al met al een aanrader.

Het eerste hoofdstuk van het boek gaat over de twee grootste politieke stromingen in de VS, namelijk: de democraten en de republikeinen. Een paar dagen geleden zag ik op TV een verontwaardigde McCain. Een vrouw in de zaal maakte Obama uit voor ‘die Arabier’. McCain sprak de vrouw toe en zei: ‘dit moet u niet doen, het gaat hier om een zeer gewaarde collega en een integer mens met wie ik het toevallig op een groot aantal punten fundamenteel oneens ben’. Nu zullen wij nooit helemaal zeker weten of die reactie voortkwam uit een overtuiging. Wat je wel kunt zeggen is dat de republikeinen de kiezers krijgen die zij zelf hebben ‘gemaakt’. Iedereen is het erover eens dat de verkiezingswinst van de republikeinen niet voortkwam uit het vergroten van het aantal kiezers, maar eerder te maken had met ‘negative campaigning’.

Wat de boodschap van Obama, ook weer in dit boek, zo aantrekkelijk maakt is de hoop die er uitspreekt. Het is knap dat Obama zijn boodschap terugbracht tot de slogan: ‘change’. Uit het boek blijkt zijn boodschap niet zo makkelijk als zijn slogan. Het beeld wat bij mij ontstaat is iemand die verder durft te kijken dan de dogma’s en de ‘oneliners’. Ook iemand die pragmatisch is en met zijn ogen gericht op de uiteindelijke oplossing ook kleine stapjes durft te zetten (denk aan Kopenhagen). In het eerste hoofdstuk spreekt Obama de hoop uit samen met de republikeinen te kunnen werken aan de beste oplossingen voor Amerika. In het tweede hoofdstuk gaat hij verder in op de waarden waar vanuit hij werkt en het verschil tussen waarden en ideologieën.

Al met al een aanrader.

 

Soft Power!

225px-ST_WikiOp de Linkedin-pagina van een relatie las ik volgende quote van Gandi: ‘Be the change you wish to see in the world’. Toen ik aan Ghandi dacht, dacht ik aan een filmpje over India op TED.com.

Aan het woord was Shashi Tharoor Indiaas minister van buitenlandse zaken. Hij sprak over waarom landen ‘soft power’ zouden moeten nastreven. Zijn kernboodschap was: niet het Amerikaanse leger, maar MC Donalds, MTV en andere iconen zoals Hollywood hebben Amerika uit doen groeien tot een grootmacht. Volgens hem is India uit aan het groeien tot een wereldmacht, omdat de cultuur van het land langzaam meer zeker dominanter wordt.

Een erg inspirerende man! Veel kijkplezier!

www.ted.com/talks/lang/eng/shashi_tharoor.html

Hype, hype, hoera!

newsIk word er soms wat moe van al die hypes. Op zich niets mis met een kritische grondhouding, maar er zijn onderhand zoveel media en iedereen is op zoek naar een scope. Als het nu ging over wereldschokkende onderwerpen dan kan ik er mee leven, maar helaas.

Wat mij ook opvalt is het mediagedrag van sommige politici. De standaard reactie is: ‘het is schokkend en de minister moet zich hierover verantwoorden in de kamer.’ Televisieprogramma’s over niets, debatten over niets en het uiteindelijke resultaat is dat er onvoldoende gepraat wordt over de zaken die er wel toe doen. Nu denk je misschien wat kan ik daar aan doen. Heel veel!

Ik ben maar begonnen met bewust kiezen. De televisieprogramma’s die ik kijk, de politieke partijen waarop ik stem Weg van de hijgerigheid, op zoek naar waar het echt om gaat. Maar wat is dat dan? Iedereen zal die vraag voor zichzelf moeten beantwoorden, maar voor mij betekent het dat ik mijn scope probeer te richten op dingen die er ook morgen nog toe doen. De afgelopen weken heb ik gemerkt dat dit behalve mijn werk en alle andere interessante dingen die er te doen zijn ook vooral ook mijn gezin is. Daar hoef ik niets te doen, maar moet ik vooral zijn en dat is voor de verandering ook wel eens lekker.

Dansen met Kirk Franklin

danceNu moet je weten dat ik helemaal niet kan dansen, dus het werd een erg houterige boel. Hieronder dus ter ieders vermaak ‘dancing with Kirk the video’. Nu vraag je je misschien af waarom ik dit hier zo’n prominente rol geef? Het is eigenlijk een soort van regeren is vooruitzien. Ik kan met de video in de hand in ieder geval wel tegen Anne-Roos zeggen dat papa met Kirk heeft gedanst…

Dancing with Kirk Franklin – the movie –

Kwetsbare truc

trucToen ik al een tijdje met Joyce verkering had, vroeg ze mij wat ze van mij wist wat niemand anders wist. Ik moest haar het antwoord schuldig blijven. Al jong heb ik geleerd dat je kwetsbaar opstellen meer oplevert dan een muur om je heen te bouwen en dat hoe eng het ook is, dicht bij jezelf blijven meer oplevert dan een toneelspel spelen.

Toen ik aan Joyce probeerde uit te leggen waarom zij niets meer wist als een ander gebruikte ik de term: truc. Kwetsbaarheid als truc waardoor je mooie dingen terugkrijgt. Waardoor je vaak ineens iets te zien krijgt van de ander wat je verbaast of waardoor je hem of haar wat beter gaat begrijpen.  Iemand plaatst zichzelf als het ware in perspectief. Toen ik er over nadacht kwam ik erachter dat het geen truc is. Als dat het was, dan werkte het namelijk niet. Het heeft te maken met een oprechte interesse in de ander, som ook verbazing of het verlangen iemand of de situatie waarin ik mij begeef te begrijpen.

Bewuste keuze
Toch merk ik naarmate ik ouder word dat het ook een kwetsbaar evenwicht is. Voor mijn idee had ik vroeger niets te verliezen. Nu je dingen hebt opgebouwd (een gezin, een leuke baan) wordt kwetsbaar zijn en kwetsbaarheid vragen minder vanzelfsprekend. Ook zie je ineens dat het niet vanzelfsprekend is en dat het soms vraagt om het maken van een bewuste keuze. Soms wordt het dus ook een sprong in het donker. Een keuze op basis van een overtuiging die tegen mijn gevoel ingaat.

Voor de toekomst hoop ik dat ik het vast kan houden. Al is het maar omdat het mij tot nu zoveel mooie en inspirerende gesprekken met interessante mensen heeft opgeleverd.  En als ik heel eerlijk ben, denk ik ook dat ik niet anders kan.

Mysterie opgelost

boldWaar komen de beelden op paaseiland vandaan? Hoe konden ze meer dan 4000 jaar geleden piramides bouwen waarbij de lange en korte kant op 0,08% na even lang zijn? Dat soort mysteries mogen van mij nog wel even blijven bestaan. Heerlijk om even over te filosoferen.

Vaak is het nadeel van een mysterie dat wordt opgelost, dat het antwoord tegenvalt. Maar soms, heel soms heb je geluk. Een goed voorbeeld is het typisch Nederlandse mysterie wat vandaag voor mij werd opgelost.

Moeders mooiste
Ik weet niet meer zeker waar ik het voor het eerst hoorde, maar ik schat zo op radio 1. Net als de rest van Nederland, schat ik zo in, vroeg ik mij af waarom iemand die toch al niet moeders mooiste is, zichzelf zo verminkt. Het antwoord op die vraag kwam van antropologe Lizzy van Leeuwen. Zij schreef in de Groene Amsterdammer dat PVV-leider Geert Wilders zijn haar blondeert om te verhullen dat hij eigenlijk van Indonesische afkomst is.

Mijn eerste gedachte was, waarom scheert hij zijn hoofd dan niet gewoon kaal?

Vrijzinnig of orthodox

Mijn eerste kennismaking met gospel, tenminste die gospel die ik dacht langer dan 30 seconden te kunnen verdragen, was met de Australische gospelband Hillsong. Nu heb ik de afgelopen weken een vergelijkbare openbaring: overal op het web wordt gediscussieerd over het christelijk geloof! Zo volg ik een discussie over ‘de twijfel’. Boele Ytsma, Relirel, Sonneveld en anderen publiceren over de rol van twijfel in het christelijk geloof.

Vrijzinnig
Ik ben diep van binnen nog steeds dat gereformeerde jongetje. In het stuk van Sonneveld schrijft hij over Ytsma als een vrijzinnige. Als ik dat woord alleen al lees, dan denk ik…oei das fout. Tegenwoordig ben ik een Nazarener, maar aan het woord vrijzinnig kleeft voor mij nog steeds iets negatiefs. Vrijzinnig geloven stond voor mij altijd voor een halve keuze, niet radicaal ja kunnen zeggen tegen God. Ik herinner mij nog goed de vader van een jongen bij mij uit de kerk. Voor mij was hij het voorbeeld van iemand die vrijzinnig was. Hij had (zoals ik het mij herinner) een heel eigen beeld van wie God was en voor hem in zijn leven van alledag betekende. Ik kan mij een gesprek in de kroeg herinneren. Het was inmiddels al een aantal jaar later en ik zag hem nooit meer in de kerk. Wij hadden het o.a. over geloven. Ik kan mij het gesprek niet meer woord voor woord herinneren, maar wat ik mij wel herinner is dat wij het niet altijd eens waren. Toch vond ik het een mooi gesprek. Ik proefde zijn verlangen er samen met God uit te komen. Hem als het ware tot de finish achterop zijn rug met zich mee te blijven dragen. Ondanks zijn eigen vragen en pijn hield hij vast aan zijn geloof.

Als ik aan die man terugdenk, dan is één ding mij meteen duidelijk. Een discussie over twijfel gaat verder dan theologische bespiegelingen en dogma’s. Het gaat over mensen en hun behoefte er samen met God uit te komen. Hem niet kwijt te raken in het leven van alledag. Los van de inhoud is het natuurlijk geweldig dat mannen als Ytsma, Sonneveld, maar ook Hendrikse hun mond open doen. Dat zij vrijzinnig of orthodox hun mening verkondigen en mij (en anderen) zo inspireren. Hopelijk slagen wij er dan allemaal in ons geloof vast te blijven houden.

… of is dit allemaal wel erg vrijzinnig. Los daarvan… Ik ben benieuwd @boeleytsma melde vandaag op Twitter dat hij volgende week reageert op het artikel van Sonneveld in het ND. Word vervolgd dus…

Dichtbij jeugdsentiment

butterflyLater moet ik vast aan Anne-Roos en haar vriendinnetjes uitleggen wat de gulden is en ook dat ik toen ik een spreekbeurt wilde maken nog gewoon naar de bibliotheek moest. Heerlijk die sentimentele gedachten op je 28ste. Reden van mijn momentje van sentiment was mijn oude gedichtenboekje wat ik er vandaag eens op heb nageslagen.

In het voor mij nog internetloze tijdperk (ik was er pas laat bij) had ik altijd een boekje op zak. Voor als ik ineens inspiratie had. Het probleem met een geweldige dichtzin is namelijk dat je hem ook zo weer vergeten bent. Het is toch al zeker twee jaar geleden dat ik ‘mijn boekjes’ heb bekeken en mij mee heb laten slepen door mijn oude liefdes(verdriet). Want wat mij opvalt is dat ik mij bij de meeste gedichten nog een bepaald meisje voor de geest kan halen. Daarnaast is het helaas zo dat veel van de ‘briljante zinnen’ die op dat moment zo de moeite van het opschrijven waard leken, achteraf gezien wat minder briljant (soms zelfs vreemd) waren.  Toch herken ik ze wel, de emoties die eruit spreken, de thema’s die ik behandel en jammer genoeg ook de foto van de jongen voorin… oeps. Er zijn een paar die je bijblijven. Gedichten die ik bij wijze van spreken nog uit mijn hoofd kan citeren. Eén daarvan is het gedicht ‘Vlinder’. Een gedicht waarmee ik de eerste prijs won tijdens een gedichtenwedstrijd op de middelbare school. Ik was de enige deelnemer, maar de jury bezwoor mij dat ze mij geen prijs hadden uitgereikt als het niet ook een goed gedicht was. Als ik aan die prijs terugdenk dan houd ik mij daar maar aan vast. De prijs werd uitgereikt door dichter Harmen Wind die mij toewenste dat ik mijn vlinder vast zou houden. Voor diegene die nu bijna barst van nieuwsgierigheid volgt hier het gedicht. Ik schreef het overigens voor Wendy die naast mij zat bij Economie en Geschiedenis. Eén van mijn geheime liefdes.

Vlinder (8/12/99)

Als ik de eerste vogel weer hoor fluiten
En alle bloemen weer komen kijken
De gewone niet die op de ruiten
En als alle dingen beter lijken

Dan wil ik zingen over alles wat mooi is
Huilen over alles wat slecht was
Niet meer voelen het gemis
En kijken naar elk meisje in de klas

Het is lente de tijd dat alles groter wordt
Haar vlinders zijn gaan vliegen in mijn buik
Want nu ook mijn hart is volgestort
Wacht ik totdat ze gaat zitten op mijn vlinderstruik.

Mijn goede voornemen is om er de komende tijd eens een paar te publiceren. Om dichtbij mijn jeugdsentiment te blijven.

Hi have you met TED?

ted_logoWie de Amerikaanse serie ‘How I met your Mother’ wel eens heeft gezien, kent de bovenstaande vraag wel. De truc is om een meisje op haar schouder te tikken net op het moment dat een vriend (in mijn geval broertje) langskomt en het meisje te vragen of zij al wel eens met hem heeft kennisgemaakt. Flauw? Misschien, maar daarom niet minder grappig. Ik heb echter een echte TED ontdekt die ik aan jullie voor wil stellen, namelijk TED.com.

TED.com is een website waarop je verschillende AV-presentaties kunt terugvinden. TED staat voor: Technology, Entertainment, Design. De onderwerpen die behandeld worden gaan echter verder dan dat. Voor meer informatie over de non profit organisatie die er achter zit kun je terecht op wikipedia.

Op TED.com vind je de meest uiteenlopende interessante mensen die praten over interessante onderwerpen. Mijn eerste kennismaking met TED? Ik heb geen idee meer, maar als je eens een uurtje over hebt dan raad ik je aan eens te gaan kijken, er zit altijd wel iets bij wat interessant genoeg is. Hier vind je een link naar de meest populaire ‘talks’.

Evaluatie…

Papa en Anne-Roos
Papa en Anne-Roos

Laat ik de voorgaande 27 jaar, maar overslaan en meteen doorstappen naar de afgelopen acht maanden. Samen met Joyce ben ik net terug van een vakantie in Zuid-Limburg. Heerlijk genoten van elkaar en van onze kleine spruit. Zo’n week merk je ook wat er de afgelopen maanden veranderd is. Uitslapen is er alleen bij omdat wij daar duidelijke afspraken over hebben gemaakt en in plaats van 7 heb ik maar 1 boek gelezen. Toch is dat allemaal maar ‘peanuts’. Het beloofd weinig goeds voor de toekomst, maar als Anne-Roos naar papa lacht dan is hij als was in haar handen. Ik heb volgens mij nog nooit zulke belachelijke geluidjes uitgeslagen en/of zulke gekke bekken getrokken en dat alleen maar om haar te laten lachen. Van een klein drolletje mens is Anne-Roos uitgegroeid tot een klein persoontje met een eigen willetje. De evaluatie valt dan ook positief uit. En ik ben er dankbaar voor als ik mij bedenkt dat zij er de rest van mijn leven zal zijn.

Op naar de volgende 28 jaar!