Dag 9 van 2019: ‘Over bullshit jobs’

Al in december was ik begonnen aan het boek ‘Bullshit jobs’ van David Greaber. Ik ben inmiddels bijna klaar met het boek en de irritatie en verwondering over het soort van wereld waarin we leven begint in mijn hoofd immense proporties aan te nemen.

In de loop van de jaren heb ik geleerd dat het vooral een teken is dat ik het betreffende boek nog even moet laten bezinken. Daarna kan ik er een blog over schrijven of iets zinnigs over zeggen. Die genuanceerde blog volgt nog. Wat ik hier ga zeggen, mist die nuance. Het is een voorlopige oprisping van gevoelens die mij overvielen toen ik het boek las.

De schrijver van het boek is Antropoloog (en anarchistisch activist). Dat antropologen, mensen die zich hebben verdiept in de mens en de menskunde, interessante denkers (kunnen) zijn, wisten we in Nederland al door Joris Luyendijk. Greaber voeg ik toe aan mijn lijstje van mensen om te bewonderen. Greaber heeft zich verdiept in het denken over theorie van waarde én sociale theorie. Aan de basis van zijn boek staat een essay dat hij in 2013 schreef en dat een snaar raakte bij een groot aantal mensen. Hij schreef hierin voor het eerst over banen die er niet toe doen, zogenoemde ‘Bullshit Jobs’. Wat volgde was aanvullend onderzoek naar het fenomeen.

In dit boek betekent zijn achtergrond als Antropoloog dat hij fundamentele vragen stelt bij de manier waarop we in onze maatschappij werk definiëren en (samen) vormgeven. In het boek komen vragen langs als. Welke definitie gebruiken we als het gaat om werk en wie heeft dat ooit bepaalt? Is werk altijd zinvol en wie bepaalt dan wat zinvol werk is? Waarom werken we ons naar de klote, terwijl dat helemaal niet nodig is? Waarom is werk dat echt iets betekent voor mensen ook vaak werk dat slecht betaalt? Is het eigenlijk wel zo dat mensen controle nodig hebben om zich optimaal in te spannen om tot een resultaat te komen?

Zoveel vragen en antwoorden dat het je als lezer op een gegeven moment duizelt. Maar wel super interessant. Mooi voorbeeld van een aansprekende passage vond ik het deel dat ging over de kanteling van macht. Waar het vroeger nog zo was dat de werknemer de richting bepaalde, is het in onze samenleving zo dat het de baas is die beschikking krijgt over onze tijd. Het lijkt alsof het altijd al zo was, maar dat is dus niet zo.

Zoals gezegd volgt er een uitgebreide review als de inhoud van het boek wat gezakt is. Echt een aanrader dit!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *