Dag 5 van 2019: ‘wat gedachtes over van jezelf houden’

Als kind stond ik ooit voor de spiegel en stelde ik mijzelf de vraag: ‘Wie ben ik, die jongen die ik daar zie of de persoon die daar in zit?’ Ik weet nog dat het idee dat je lichaam en geest niet van elkaar te scheiden zijn en mijn geest dus voor altijd dit lichaam nodig zou hebben, me claustrofobisch maakte. Toch is het zo dat je waar je ook heengaat: jezelf meeneemt.

De Griekse filosoof Aristoteles zei ooit dat ‘hij zich afvroeg of een man het meest van zichzelf moet houden of dat het beter is om van anderen te houden’. De vraag die erachter zat was: ‘Is van jezelf houden egoïsme?’

Voor het antwoord op die vraag wens ik je veel plezier met het lezen van het gelinkte artikel. Voor mij persoonlijk geldt dat ik er als volgt naar kijk. Ik prijs mij gelukkig dat ik een opvoeding heb genoten waarin ik weinig tot niet beschadigd ben. Ik kan niet zeggen dat ik het altijd even makkelijk vind om van mijzelf te houden, maar ik heb altijd geleerd dat ik het waard ben om van gehouden te worden. Dat besef vormde en vormt volgens mij de basis voor het liefhebben van mijzelf.

Je kunt (volgens mij) alleen maar delen wat je kent. Vanuit de liefde voor jezelf komen dan ook andere vormen van liefde voort. Die voor je partner, je vrienden en je geliefde. Tegelijkertijd geeft het je de mogelijkheid grenzen aan te geven. Van jezelf houden betekent namelijk dat je kunt bepalen wat al dan niet acceptabel is in de manier waarop de ander met jou omgaat.

Als het gaat over van jezelf houden, dan moet ik sinds ik hem voor het eerst hoorde, altijd denken aan het onderstaande liedje van Justin Bieber.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *