Dag 2 van 2019: ‘Hoe groot ze ook is, in mijn ogen blijft ze altijd klein.’

Hoe irritant ze soms ook zijn cliché’s bevatten altijd een kern van waarheid. Hoe vaak ik mensen de afgelopen jaren wel niet heb horen zeggen: ‘geniet maar van die kleine kinderen van je, voordat je het weet zijn ze groot.’

Mijn dochter werd deze week een tiener (10de verjaardag) en opeens was er het besef dat ze over een jaar of acht misschien al op zichzelf woont. Dat het kleine meisje dat ik vasthield toen ze geboren werd nu al uitgroeit tot een geweldig mooi, lief en in toenemende mate zelfstandig meisje.

Overvallen door een moment van nostalgie zette ik met tranen gevulde ogen een foto op Facebook met daarbij de tekst van het liedje ‘Dochters’ van Marco Borsato.

Toen mijn dochter werd geboren was ze er een paar weken te vroeg. Ze was daarom even groot als mijn onderarm. Hoe groot ze ook wordt. Ik kan niet anders dan (ook) dat kleine meisje zien die ik nu al meer dan tien jaar geleden in mijn armen gedrukt kreeg en aan wie ik mij voorstelde als haar vader.

Zo cliché, maar daarom niet minder waar.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *