Dag 17 van 2019: ‘Waar is het feestje? Hier!’

Soms gebeuren er dingen in je leven die voelen als een ver van je bed show. Iets wat alleen voor anderen bestemd is. Niet omdat ze negatief zijn, het zijn zelf schitterende dingen, maar het voelde lang alsof alleen mensen die volwassen zijn ze meemaken. En jij was dat niet, volwassen.

Tot het moment daar is dat ook jouw dochter tien wordt (in 2018) en ook jijzelf 12,5 jaar getrouwd bent met de liefste van de wereld (in 2019).

Laten we eerlijk zijn als je niet trouwt dan is 12,5 jaar samen zijn niet direct reden tot een feestje. Wat ik probeer te zeggen, is dat het vrij gekunsteld is. Lang hebben we dan ook vol gehouden dat wij het anders gingen doen. Geen feest bij 12,5 jaar, maar bij 10 jaar. Die datum hebben we echter voorbij laten gaan en het feest kwam er niet van.

In september is het zover en het leven is zo kort dat het zonde is om niet de liefde niet te vieren. Het is geen 40 jaar, maar ook de 12,5 jaar haalt niet iedereen. Geen behoefte om te trouwen, ziek, zwak, misselijk, gescheiden of nooit de juiste persoon tegenkomen. Allemaal redenen om dit lustrum niet te halen of te vieren.

Ik heb mazzel. Ze is mooi, lief, geduldig. De beste moeder en vrouw die ik en de kinderen ons wensen kunnen. 12,5 jaar met haar samen zijn, was een feestje. Als het allemaal opnieuw mocht, zou ik er vol enthousiasme in stappen. En 12,5 jaar is pas het begin. Het doel is dat bankje in het park. Wij samen als 80-plussers kijkend naar onze achterkleinkinderen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *