Dag 10 van 2019: ‘Nederland als Europees kampioen avonden en in het weekend werken.’

Het is nu woensdagavond en morgen ben ik vrij. Nou ja, niet helemaal een beetje. Mijn meest gelukkige momenten op kantoor beleef ik op de dag dat ik eigenlijk vrij hoor te zijn. 9 uur werken is heerlijk, maar zorgt tegelijkertijd voor een weinig flexibel rooster. Ik begon er nu 10 jaar geleden mee omdat er een klein meisje was geboren. Zij en haar broertje gaan inmiddels naar school dus is de donderdag een soort van rustpunt in de werkweek. Niets moet (als ik wil ga ik naar de kapper en de bios), maar alles kan. Daar hoort ook bij een paar uurtjes naar kantoor.

In het Algemeen Dagblad las ik een artikel met de kop: ‘Nederland als Europees kampioen avonden en in het weekend werken.’ Het artikel werd geschreven aan de hand van een onderzoek uitgevoerd door de universiteit van Leuven (België). Conclusie Nederland is niet alleen koploper als het gaat om deeltijdwerk, maar ook doen we dit werk verspreid over de dagen van de week, in de avonduren én zelfs in het weekend.

Nu werk ik voor politiemensen en dat is een 24/7 bedrijf. Voor de meesten van hen geldt dat ze in zo’n onregelmatig ritme hun werk doen. Dat is niet nieuw. Wat wel nieuw is dat hetzelfde inmiddels ook geldt voor mensen die werken in winkels of de mensen die ervoor zorgen dat onze bestelde bank ook daadwerkelijk 24 uur later kan worden bezorgd. Ze zie je dat onze eigen behoefte aan flexibiliteit ook weer flexibiliteit vraagt van anderen. Met als gevolg dat langzaam maar zeker de duidelijke scheidslijn tussen werk en privé vervaagt.

Zoals je in de eerste alinea kon lezen heb ik daar geen moeite mee. Er is echter een dikke maar. Ik zie steeds meer mensen (vooral ook van mijn generatie) opbranden. Zo flexibel omgaan met werk en privé is alsof je over een dun koortje wandelt. Het vraagt steeds weer bewust de juiste keuzes maken. En vooral ook je eigen lichaam voelen. Over wanneer jij je mail leest, welke druk jij jezelf oplegt, maar ook wanneer het echt even genoeg is. En dan heb ik nog de luxe van het kiezen…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *