365 dagen bloggen, dag 349: ‘Help! Hij verzuipt’

Als ik eerlijk ben dan zie ik als ik naar hem kijk nog steeds datzelfde jongetje van een jaar of drie die mij in alles nodig had om de wereld om zich heen aan te kunnen. Vanaf vandaag kan ik er echter niet meer onderuit: ook mijn zoon wordt met zijn vijf jaar al een grote vent.

Het voelt al best vertrouwd. We staan met opa, oma, papa en mama langs de kant van het zwembad. Het enige dat dat deze keer onderscheid ten opzichte van de andere twee keer, is dat niet mijn dochter maar mijn zoon in het water ligt. Na de zwemdiploma’s van zijn zus is het nu aan mijn zoon om af te zwemmen voor zijn A-diploma.

Al verschillen de beide Achterberghen junior op een aantal belangrijke onderdelen van elkaar, ze hebben een ding met elkaar gemeen. Hun voorliefde voor aandacht én op zo’n moment maakt het echt niet uit of ze bezig zijn met afzwemmen of ergens op een podium staan. Resultaat: zowel mijn zoon als mijn dochter verzuipen zo’n middag meerdere malen bijna. Even zwaaien naar opa, uitgebreid om je heen kijken naar alle ouders in het zwembad. Het is maar goed dat je een diploma niet krijgt op basis van deze middag, maar dat het proefzwemmen het eigenlijke afzwem-moment is.

Papa kon zijn shirt uitwringen vanwege de tsunami aan zweetaanvallen en ook de nodige zenuwtrekken waren weer onder controle. Maar wat zou dat! Mijn zoon is de trotse eigenaar van een A-diploma!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *