365 dagen bloggen, dag 348: ‘Wij zijn omdat jij was’

Het leven is een cyclus die zichzelf steeds weer herhaald en soms komen de uitersten in een week of dag bij elkaar. Dat zijn de momenten die je bijblijven. Zoals die keer dat de begrafenis van mijn opa op donderdag werd gevolgd door mijn trouwerij op vrijdag. Vandaag was ook zo’n dag.

Ik werk voor een vereniging waar 25.000 mensen lid van zijn. Het komt dan ook regelmatig voor dat er mensen overlijden. Als het leden zijn die meer dan gemiddeld betrokken waren bij onze vereniging, dan hangt er een kaartje op het prikbord. Bij de start van mijn werkdag zag ik een rouwkaart hangen met daarop de tekst van de nabestaanden: ‘Wij zijn omdat jij was’. Wat een mooie gedachte bedenk ik mij terwijl ik het lees.

Inmiddels is het een paar uur later. Ik zit in het ziekenhuis om kennis te maken met een lief, klein mensje. Hij is er omdat er twee mensen zijn die van elkaar houden. Van hen kreeg hij het geschenk dat leven heet. Deze blog schrijf ik met een kop koffie aan de tafel op de afdeling verloskunde, terwijl ik mij besef hoe fenomenaal het leven is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *