365 dagen bloggen, dag 339: ‘Review van GOT seizoen 7’

Het is een dag nadat bekend werd dat pas in 2019 het achtste en laatste seizoen van Game of Thrones verschijnt. Voor de fans van deze fantasy-serie, waarvan vanaf 2011 elk jaar een nieuw seizoen verscheen, wordt 2018 daarmee een tussenjaar.

Game of Thrones is gebaseerd op een fantasy-boekenserie van George R.R. Martin. De hele boekenserie heet: ‘Het lied van ijs en vuur’. Het eerste van de zes delen heeft dezelfde naam als de serie, namelijk: ‘het spel der tronen’. De Amerikaanse producent HBO besloot de boeken in een televisieserie te vertalen. Nadat de boeken waren verfilmd in de eerst vijf seizoenen (en nog een klein beetje in 6) is besloten om samen met Martin te schrijven aan de scripts voor de seizoenen 6,7 en 8. De serie wordt over het algemeen hoog gewaardeerd. Op ‘MijnSerie’ krijgt hij gemiddeld een 8,8.

Voor wie de afgelopen jaren niet bij de koffieautomaat op zijn werk de avonturen van de hoofdpersonen heeft besproken, hierbij een spoedcursus GOT (zoals de echte fans de serie graag afkorten). In het kort gaat de serie over de strijd tussen zeven koninkrijken die zich bevinden in een mythische wereld die in veel lijkt op die van ons. Er leven mensen, er zijn dieren, ze hebben gebruiken die voor ons herkenbaar zijn, maar ze leven niet op de aarde zoals wij die kennen. Er zijn twee continenten: west (Westeros) en oost (Essos). Een groot deel van het verhaal speelt zich ook af in het noorden van Westeros (‘the north’). Het verhaal speelt zich niet af in de moderne tijd, maar in een tijd die voor ons het meest herkenbaar is als iets dat lijkt op de middeleeuwen. Er zijn ridders en jonkvrouwen en kastelen.

In zeven seizoenen GOT vallen de doden bij bosjes. Youtuber Leon Andrew Razon berekende dat er verspreid over de verschillende seizoenen inmiddels 150.965 doden vielen in de serie. Behalve het extreem aantal doden, waarbij ook de hoofdpersonen niet worden uitgezonderd, is de serie ook seksueel erg expliciet (tenminste in de seizoenen één tot zes). Verhaallijnen zijn er veel en divers. De meeste daarvan hangen samen met de huizen, die de zeven koninkrijken regeren / regeerde.

Het zevende seizoen heeft in plaats van de tien afleveringen die we gewend zijn er zeven. Waar de afgelopen jaren de gevleugelde uitspraak was: ‘Winter is coming’ was de titel van dit zevende seizoen: ‘Winter is here’. De kwaliteit van de gemaakte afleveringen lagen hoog, Mijn persoonlijke favoriet dit jaar was, zoals wel vaker, de laatste en zevende aflevering. De eerste aflevering start met een bloedbad en we eindigen dit seizoen met seks tussen twee familieleden én de wereld van de levenden die nu wel heel prominent wordt bedreigd door een leger van doden.

De zeven episodes in dit zevende seizoen bevestigen wat mij betreft GOT als een fenomeen. Van draken tot walkers, van Starks tot Lannisters. Van liefde en verlangen tot knetterharde wraak. Nu we langzaam maar zeker richting het einde van de serie bewegen, krijgen een klein aantal van de hoofdpersonen een steeds prominentere rol. Zo leren we o.a. de Stark-zusjes steeds beter kennen. Als kijker kennen we karakters die elkaar nog nooit hadden ontmoet. Nu het einde nadert beginnen paden te kruizen. Mooi voorbeeld is de ontmoeting tussen de drakenkoningin en de koning van het Noorden. Anderen zoals onze eigen Michiel Huisman én Carice van Houten zijn dit seizoen minder prominent aanwezig. Langzaam maar zeker richten de schrijvers de verschillende verhaallijnen richting wat niet anders kan worden dan een klapper van een finale. Ik kan niet wachten op 2019!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *