365 dagen bloggen, dag 336: ‘Over lichtjes in de mist’

Hij zat een klas lager dan ik. We zouden elkaar niet snel hebben ontmoet als het meisje waar ik verliefd op was, niet was blijven zitten en bij hem in de klas kwam. Hij schreef liedjes en ik gedichten. Soms wisselenden we wat zinnen uit. Waarschijnlijk was hij er (toen al) een stuk beter in, in ieder geval heeft hij er uiteindelijk zijn carrière van gemaakt. Tegenwoordig treedt hij op als zanger, liedjesschrijver en muzikant.

Vandaag zat ik in de kerk en kwam een er een liedje langs dat hij samen met een van mijn helden schreef. Held is misschien ook wat overdreven, maar ik vind het in ieder geval een geweldige artiest: Stef Bos. Samen met Matthijn Buwalda schreef hij het nummer: ‘Lichtjes in de mist’. Een mooie verrassing zo op de zondagochtend, waarin de twee mannen elkaar toezingen wie of wat God voor hen is. Het refrein gaat als volgt:

“De mist van het mysterie is het mooiste in het dal. De kern is onbereikbaar en toch is ze overal. En net als ik denk te weten, blijkt dat ik mij heb vergist, we zwerven tot we thuis zijn, we zwerven langs lichtjes in de mist. Onbereikbaar, dichtbij, mij.”

Wauw!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *