365 dagen bloggen, dag 335 ‘Moderne slavernij’

Als ik denk aan een slaaf dan denk ik aan een donker en zwart verleden, niet aan iets dat in het hier en nu actueel is. Als je kijkt naar de manier waarop er om wordt gegaan met werknemers in de kleding-industrie in Azië dan blijkt daaruit al wel dat er zoiets als moderne slavernij bestaat. Toch doe ik er alles aan mijn geweten te sussen en mijn ogen gesloten te houden.

Vandaag werd ik wat dat betreft uit mijn bubbel geholpen toen ik een artikel in het NRC las. Een aantal journalisten schoten beelden van een klassieke slavenmarkt anno 2017. In Libië wordt op grote schaal in mensen gehandeld. Afrikanen stromen vanuit heel Afrika naar Libië om de oversteek naar Europa te maken. In plaats van de overtocht wordt een deel van hen opgepikt, gedwongen geveild en daarna onbetaald aan het werk gezet. Nooit geweten dat de brute methodes zoals die vroeger werd toegepast: ga allemaal maar in een rijtje staan, draai een keer om je as en meneer de meester kiest de meest aantrekkelijke slaaf uit het rijtje, nog steeds bestaat.

Na de beelden die werden gemaakt door journalisten van CNN is het uiteindelijke resultaat dat politici en beleidsmakers in beweging komen. Ook Afrikaanse machthebbers die er weinig voor voelen hun bevolking in de weg te zitten in hun pogingen West Europa te bereiken, besluiten nu ook in te grijpen. Ze besluiten hun landgenoten terug te halen. Niemand wil meewerken aan moderne slavenhandel. Wat een helden die journalisten die dit verhaal zichtbaar hebben gemaakt. We wisten het allemaal, maar als je de beelden ziet is er geen ontkennen meer aan: er bestaat zoiets als moderne slavernij en het is te smerig voor woorden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *