365 dagen bloggen, dag 314: ‘Kinderen opvoeden 2x nee = ja’

Een collega van mij volgde een lezing van Steven Pont en vertelde daar zo aanstekelijk over, dat ik het ook graag met jullie wil delen. Uit de tweede hand dus, maar mij sprak het erg aan.

Ik heb hem even gegoogeld, maar Steven Pont is, zoals ik ook van mijn collega hoorde, een bekende ontwikkelingspsycholoog en gezinstherapeut. Iemand met verstand van kinderen én hun natuurlijke habitat: het gezin waarin ze opgroeien. Tijdens de lezing vertelde Pont dat in Nederland veel gelukkige kinderen rondlopen. Wereldwijd zijn er geen gelukkigere kinderen te vinden als de Nederlandse kinderen van tussen de 10-20 jaar. In heel de wereld is er echter ook geen land waar meer jongvolwassenen (leeftijdscategorie tussen de 20-30 jaar) in therapie zitten en/of antidepressiva slikken.

We knuffelen onze kinderen eerst te pletter en daarna vinden ze het moeilijk om hun weg te vinden in het leven omdat ze onvoldoende met tegenslag hebben leren omgaan. Pont stelt voor om het allemaal wat meer in balans te brengen. Een van de manieren waarop dat volgens hem kan is door kinderen minder te beschermen en daarmee meer persoonlijke vrijheid te geven om te ervaren wat het betekent om keuzes en fouten te maken. Pont zelf past thuis de 2x nee is ja regel toe. Als je kind iets vraagt en je kunt voor jezelf de volgende twee vragen met nee beantwoorden:

1. Komt mijn kind hierdoor in levensgevaar?
2. Ontstaat er sociaal een onacceptabele situatie (hebben anderen er last van)?

Dan is het antwoord ja. Pont zelf gaf het voorbeeld van een jas aantrekken. Zijn zoontje, toen kleuter, wilde geen jas aan op een koude dag. Hij ging er niet dood aan en ook sociaal ontstond er geen onacceptabele situatie en dus liep het ventje na 10 minuten al te klappertanden van de kou. Uiteindelijk was de jas, na die ene keer, nooit meer een discussiepunt. Volgens Pont zeggen we als ouders zoveel nee tegen onze kinderen dat het woord zijn waarde verliest. Minder nee zeggen creëert ruimte voor kinderen om fouten te maken en daarvan te leren.

Ik vond het een mooi en inspirerend verhaal!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *