365 dagen bloggen, dag 244: ‘Kikker, vliegtuig en potlood’

Mijn zoon zit op zwemles en net als bij zijn grote zus verbaas ik mij er aan het begin van elke les weer over dat hij niet verzuipt. Niet dat ik geen vertrouwen heb in de badjuf of -meester, maar het ziet er altijd uit alsof kinderen met hangen en wurgen, meer geluk dan wijsheid hun hoofd boven water kunnen houden. De juffrouw- of meester is een held. 5 tot 10 kinderen in het zwembad én behalve zorgen dat niemand verdrinkt ook nog eens de techniek van het zwemmen aan de kleine peuters leren.

Bij ons thuis zijn het al ingeburgerde begrippen: kikker, vliegtuig, potlood. Het zijn de basistermen waarmee een kind leert zwemmen en ze gaan over de stand van je lichaam bij het maken van de slagen. In een Frans zwembad probeerde mijn oudste deze vakantie aan haar broertje uit te leggen hoe hij moest bewegen. Het was nog maar één vakantie geleden dat onze kleine held zonder er verder over na te denken het grote bad insprong. Gelukkig zag ik hem vanuit mijn ooghoeken op het zwembad afrennen. Ik heb hem erin laten springen en een paar seconden gewacht voordat ik hem redde.

Vanaf dat moment was het ook hem duidelijk dat zwemmen meer is dan alleen met bandjes om door het water dobberen. Inmiddels zijn we een paar maanden zwemles verder. Deze zomer heeft hij gezien hoeveel vrijheid het geeft als je zelf kunt zwemmen (zoals zijn grote zus). Hij gaat met stappen vooruit en dat is fijn voor hem, maar zeker ook voor mijn gemoedsrust.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *