Dag 2: ‘Over vriendschap’

Vanochtend werd ik wakker met een vrolijk Facebook-filmpje dat mij erop wees dat ik op Facebook al 9 jaar bevriend ben met een goede vriend. Ondertussen kennen we elkaar al minimaal dertig jaar en zijn we toevallig deze week met elkaar op stap. Na een kilometer of tien wandelen door Barcelona. Eerst naar het strand en daarna lunch in een oude stadswijk was het tijd voor een siësta. Op de Spaanse Netflix kun je tien seizoenen van Friends kijken dus ik ben waar bij seizoen 1 begonnen. Een duidelijk teken: het thema voor deze dagelijkse blog moest vriendschap zijn.

Vriendschap is een van de meest vage begrippen die er bestaat. Niet alleen is het lastig om precies te definiëren wanneer je vrienden bent (geworden) en hoe dat zo gekomen is, maar ook is het lastig te bepalen wanneer vriendschap ophoud en wat daar dan voor in de plek komt?

De meeste van mijn vriendschappen gaan tientallen jaren terug. Precies definiëren waar vriendschap uit voortkwam is in de meeste gevallen lastig. Je bent elkaar simpelweg op een bepaalt moment in je leven tegengekomen en bent met elkaar opgewandeld. De schoonheid van dit soort vriendschappen zit er wat mij betreft in dat ze niet perse voor de hand liggen. Als ik een aantal van mijn vrienden in 2016 voor het eerst zou tegenkomen, was onze vriendschap geen uitgemaakte zaak. Deze vriendschappen zijn een waardevolle kennismaking met nieuwe (maar door die ander toch vertrouwde) werelden en overtuigingen.

Aan de andere kant zijn er ook oude vrienden die wel voor de hand liggend zijn. Mensen met wie ik nog steeds een overtuiging deel, die dezelfde dingen in het leven belangrijk vinden en uiteraard alles er tussen in.

Ik weet dat er vaak gezegd wordt dat je als mens blij moet zijn met één of twee goede vriendschappen. Ik kan mij niet voorstellen dat ik maar twee goede vrienden heb. Goede vrienden en vriendschappen zijn er in zoveel verschillende gradaties. Uiteindelijk gaat het er denk ik om dat je erin slaagt je met elkaar te blijven verbinden. Niet alleen op basis van wat je had, maar ook op basis van wie je bent in het hier en nu en hoe je leven er nu uitziet. Lukt dit dan ontstaan relaties die opgebouwd worden door hoogte- en dieptepunten heen. Die soms sluimeren, maar net zo goed weer op kunnen bloeien. Die minder te maken hebben met kwantiteit of afstand, maar alles met de bereidheid op de momenten dat je elkaar nodig hebt een stapje harder te zetten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *