Vrij naar Martin Niemöller, uit: De dag dat je brief kwam (1988)

Toen Wilders sprak over de Islam
heb ik niets gezegd
ik was geen Moslim
Toen Wilders sprak over de EU
heb ik niets gezegd
ik voelde mij geen Europeaan
Toen Wilders sprak over de Marokkanen
heb ik niets gezegd
ik was geen Marokkaan

Toen Wilders het had over mij
was er niemand meer om iets te zeggen

Laten we verbinden in plaats van verdelen.
Met elkaar praten in plaats van over elkaar.
Zoeken naar moeilijke oplossingen in plaats van de makkelijke woorden.
En als zwijgende meerderheid uitspreken dat er grenzen zijn aan wat je in dit land kunt zeggen (niet omdat het wettelijk niet kan, maar omdat er ook nog zoiets is als moraal)

Moest ik even kwijt.

Eén gedachte over “Vrij naar Martin Niemöller, uit: De dag dat je brief kwam (1988)”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *