Vrijzinnig of orthodox

Mijn eerste kennismaking met gospel, tenminste die gospel die ik dacht langer dan 30 seconden te kunnen verdragen, was met de Australische gospelband Hillsong. Nu heb ik de afgelopen weken een vergelijkbare openbaring: overal op het web wordt gediscussieerd over het christelijk geloof! Zo volg ik een discussie over ‘de twijfel’. Boele Ytsma, Relirel, Sonneveld en anderen publiceren over de rol van twijfel in het christelijk geloof.

Vrijzinnig
Ik ben diep van binnen nog steeds dat gereformeerde jongetje. In het stuk van Sonneveld schrijft hij over Ytsma als een vrijzinnige. Als ik dat woord alleen al lees, dan denk ik…oei das fout. Tegenwoordig ben ik een Nazarener, maar aan het woord vrijzinnig kleeft voor mij nog steeds iets negatiefs. Vrijzinnig geloven stond voor mij altijd voor een halve keuze, niet radicaal ja kunnen zeggen tegen God. Ik herinner mij nog goed de vader van een jongen bij mij uit de kerk. Voor mij was hij het voorbeeld van iemand die vrijzinnig was. Hij had (zoals ik het mij herinner) een heel eigen beeld van wie God was en voor hem in zijn leven van alledag betekende. Ik kan mij een gesprek in de kroeg herinneren. Het was inmiddels al een aantal jaar later en ik zag hem nooit meer in de kerk. Wij hadden het o.a. over geloven. Ik kan mij het gesprek niet meer woord voor woord herinneren, maar wat ik mij wel herinner is dat wij het niet altijd eens waren. Toch vond ik het een mooi gesprek. Ik proefde zijn verlangen er samen met God uit te komen. Hem als het ware tot de finish achterop zijn rug met zich mee te blijven dragen. Ondanks zijn eigen vragen en pijn hield hij vast aan zijn geloof.

Als ik aan die man terugdenk, dan is één ding mij meteen duidelijk. Een discussie over twijfel gaat verder dan theologische bespiegelingen en dogma’s. Het gaat over mensen en hun behoefte er samen met God uit te komen. Hem niet kwijt te raken in het leven van alledag. Los van de inhoud is het natuurlijk geweldig dat mannen als Ytsma, Sonneveld, maar ook Hendrikse hun mond open doen. Dat zij vrijzinnig of orthodox hun mening verkondigen en mij (en anderen) zo inspireren. Hopelijk slagen wij er dan allemaal in ons geloof vast te blijven houden.

… of is dit allemaal wel erg vrijzinnig. Los daarvan… Ik ben benieuwd @boeleytsma melde vandaag op Twitter dat hij volgende week reageert op het artikel van Sonneveld in het ND. Word vervolgd dus…

3 gedachten over “Vrijzinnig of orthodox”

  1. Hoi Jasper,

    A) ik ben een beetje kippig geweest: natuurlijk kun je wel reageren op je blogs.
    b) Dank voor deze blog. Je raakt een aspect van het thema twijfel wat ik een beetje miste in de discussie: het tonen van eigen kwetsbaarheid.

    Greettzzz!

  2. He Jasper, mooie blog. Twijfel is daarmee misschien wel het beste kenmerk van mens-zijn (helaas). Ik verkies zelf misschien liever nog voor God benaderd vanuit de romantiek. Jezus deed eigenlijk ook de meest romantische daad van alle…voor een ander sterven. Wat dat betreft begrijpt hollywood dat veel beter dan de kerk, als je bijvoorbeeld een film als de Titanic kijkt…(ik ben overigens geen fan van dat genre, voor de duidelijkheid, maar dat weet jij ook). Wanneer gaan we naar inglorious bastards?

    groeten David

  3. Hey Jasper,
    dit is precies waar we het gisteren over hebben gehad: twijfel en een taaie worsteling met God om de wereld om ons heen (en onszelf) te snappen. Lees ook eens Velvet Elvis van Rob Bell: de twijfel die jij beschrijft lijkt op zijn kijk op het christelijk leven als een leven dat geen makkelijke antwoorden accepteert, maar nieuwe (onorthodoxe) wegen inslaat op zoek naar God.
    Blijf schrijven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *